Een verslag van de (altijd in beweging zijnde) spits:

Op de vroege ochtend stond de groepsapp al roodgloeiend met berichten vol hoop op een afgekeurde wedstrijd.
Na meerdere verenigingen gebeld te hebben kwam toch langzaam het besef dat we echt moesten voetballen.
10 uur s’ochtends Cabauw uit. Zoals op de website van Cabauw geschreven stond een echte derby… eenmaal Zuid Holland verlaten hebbende in Utrecht beland traden wij stipt op tijd de kantine binnen om de gouden race van Kramer (degene zonder broodje kroket) te aanschouwen.

Uiteindelijk toch nog niet al te laat stonden we op de winderige polderbaan kou te vatten omdat de tegenstander nog ergens shirtjes moest gaan kopen. Anyway, half 11 kon er begonnen worden aan de wedstrijd.
We begonnen meteen furieus aan de wedstrijd en binnen een minuut wist R*****d de eerste kans (vrije trap randje 16) vakkundig om zeep te helpen.
Zullen we dan weer zo’n moeilijke wedstrijd krijgen waarin we weer niet weten te scoren? Deze gedachte begon bijna door ons hoofd te schieten tot er een goede aanval kwam waardoor Naim ons op 0-1 schoot..! Geweldige assist ook trouwens.. de 0-2 liet niet lang op zich wachten want ook daar was Naim weer trefzeker.
Na een paas van Joris (Floris voor intimi) wist hij de keeper te omspelen en het net doen bollen.

Het was eigenlijk de gehele eerste helft eenrichtingsverkeer richting het vijandig doel.
Zelfs Veerkamp kreeg het op zijn Heupen en stoomde over de rechterflank op gillend dat hij eraan kwam, zijn ietwat slechte voorzet werd prompt een fantastisch doelpunt toen hij stiekem in het net belandde. 0-3..!
Niet wetende wat we met zo’n voorsprong aanmoesten begonnen we vlak voor rust op elkaar te schelden en mopperen (dit hoort namelijk vlak voor rust in het 3e dus ook bij 0-3 voorsprong.!)

In de rust werden weer wat sigaretjes gerookt en pufjes uitgedeeld. En met de woorden dat Aantjes graag de 0 zou willen houden begonnen we aan de 2e helft. Helaas stond het binnen een poep en een zucht al 1-3 en was de Droom van Aantjes naar de knoppen.
We hoefde echter niet te vrezen want echt gevaarlijk werd Cabauw verder niet en als ze dat al werden lag ons keepertje wel in de weg.
Na een paar minuten met zijn 10e te hebben gestaan (T was met 11 eigenlijk gewoon te makkelijk) werd het zelfs nog 1-4 uit wederom een goede paas van Joris die koelbloedig werd ingelopen door ondergetekende.

Het had zelf nog een grotere score kunnen worden maar ook wij hebben weleens last van sterallures.. in de kleedkamer met opperbeste douches werd nog menig traantje gelaten van spanning en emotie. Volgende week deze lijn doortrekken boys.!